Jak odkrywano Antarktydę?

Czy wiesz, że istnienie Antarktydy przewidywali już starożytni Grecy, którzy około 400 r. p.n.e., wyobrażali sobie wielki ląd na południu, który miał równoważyć kontynenty półkuli północnej? Sama nazwa „Antarktyda” pochodzi od greckiego antarktikos, czyli „naprzeciw Arktyki”. Zanim jednak ktokolwiek zbliżył się do jej wybrzeży musiało upłynąć ponad 20 stuleci. W 1773 roku wyprawa kierowana przez Jamesa Cook’a przekroczyła południowe koło podbiegunowe, nie docierając jednak do wybrzeży samego kontynentu. 

Czego nie udało się dokonać Cook’owi uczynił 46 lat później inny Anglik – William Smith. Podczas rejsu towarowym statkiem z Buenos Aires do Valparaiso. Wykorzystując korzystne wiatry został zepchnięty aż do wybrzeży dzisiejszych Szetlandów Południowych. Wyspę, do której dopłynął nazwał Wyspą Króla Jerzego na cześć swojego władcy. Wyspa jest dziś stałym punktem programu rejsów wycieczkowych po Antarktydzie oraz bazą lotnicza, do której przylatują samoloty czarterowe z Chile. Nieplanowany wyczyn Smitha, rozpoczął trwającą do wybuchu I wojny światowej tzw. Heroiczną Erę Odkryć Antarktycznych. Jej punktem kulminacyjnym było dotarcie do bieguna południowego 11 grudnia 1911 roku norweskiego podróżnika, badacza i odkrywcy regionów polarnych - Roald'a Amundsena. Warto dodać, że ten najdalej na południe położony punkt kuli ziemskiej znajduje się na wysokości 2835 m n.p.m. prawie 1300 km od morza.